Mijn dag begint vaak vroeg, ergens tussen half 7 en half 8 word ik uit mezelf wakker. Als ik mijn ogen open doe dan kijk ik door mijn badkamerraampje naar buiten en zie een paar takken van de sinaasappelboom en de blauwe lucht. Elke dag hetzelfde uitzicht. Elke dag die blauwe lucht… Groundhog Day!
Slaperig loop ik de slaapkamer uit, zet alle ramen in het huis open, want de ochtenden zijn koel in vergelijking met de temperatuur overdag en dan kan het even lekker doorluchten.
Ik ben verliefd op mijn huisje. De tuin én de keuken zijn mijn favoriete plek! Het is mijn safe-haven en soms voelt het zelfs als de hemel op aarde, zoveel rust geeft deze plek mij. Het gekke is, er is niets van mij bij, ik huur het gemeubileerd en ik heb maar een handjevol spullen van mijn oude huis uit Nederland meegenomen. En toch, toch voelt dit meer als mijn thuis dan elk huis waar ik ooit heb gewoond. Rust zit ‘m dus niet in spullen, ben ik achter. Ook niet in datgene waarvan ik dacht emotioneel aan gehecht te zijn.
Als ik mijn ogen enigszins open heb gekregen, loop ik de keuken in, koffie, koffie, koffie!
Terwijl de Nespresso loopt tuur ik de tuin in. Hoeveel citroenen zijn er vannacht naar beneden gevallen? Ja, die citroenboom [limonero] is me wat, daar kan ik ook een blog mee vullen. Ik heb er elke dag werk aan en ben er ondertussen achter dat hij me elk seizoen andere citroenen geeft die naar beneden vallen. Deze maand (juli) zijn het de laatste restjes rottende, zwarte of versteende witte exemplaren die uit elkaar spatten en voor veel viezigheid zorgen. Bijna dagelijks moet ik de terracotta tegels schrobben. Maar gelukkig zit hij ondertussen ook weer vol met verse groene nieuwelingen. Wist je dat een citroenboom het hele jaar citroenen geeft? Ik kan het niet bijhouden, zoveel citroenen als die boom produceert. Het is de natuur in vol ornaat!
Zijn maatje, de sinaasappelboom [naranjo] daarentegen heb ik geen omkijken naar. Die staat tranquilo te staan, laat amper blaadjes of sinaasappels vallen en geeft maar 1x per jaar vruchten af. Toen ik eind november de sleutel van het huisje kreeg, hingen er nog een paar in. Zalig waren ze! Maar kennelijk groeien sinaasappels op een ander tempo dan citroenen.
Overigens is mijn sinaasappelboom een Naranjo dulce, die een hele lekkere zoete vrucht geeft en zijn de sinaasappelbomen die je door de hele stad ziet de Naranjo Amargo, de bittere variant waar ze marmelade van maken.
Met de koffie naast mijn bed ga ik schrijven. Schrijven, schrijven, schrijven. Dat doe ik mijn hele leven al, maar sinds ik mijn leven op z’n kop heb gezet, is er zoveel veranderd dat ik dat uit mijn systeem op papier moet zetten. Een ander doet misschien aan yoga of meditatie, maar ik schrijf.
En als mijn koffie op is, mijn schrijven klaar en mijn tuin op orde, dan … dan begint er elke dag een nieuw avontuur!
Film: Groundhog Day (1993) is een komische fantasiefilm met Bill Murray als weerman Phil Connors. Tijdens een reportage op Groundhog Day in het plaatsje Punxsutawney komt hij vast te zitten in een tijdlus: hij beleeft steeds opnieuw dezelfde dag, 2 februari. Aanvankelijk gebruikt Phil de situatie voor eigen voordeel, maar na talloze herhalingen raakt hij gefrustreerd en wanhopig. Uiteindelijk leert hij een beter mens te worden door anderen te helpen, nieuwe vaardigheden te ontwikkelen en oprecht om mensen te geven. Pas wanneer hij echt veranderd is, wordt de tijdlus doorbroken en breekt de volgende dag aan.
Naranjo amargo (bittere sinaasappelboom, Citrus aurantium)
Naranjo dulce (zoete sinaasappelboom, Citrus × sinensis)
rode zomer, op reis in het spaanse leveN 