rode zomer, op reis in het spaanse leveN

15 juli 2026

Het werd tijd om mijn goedkope Hemabrillen te vervangen voor een paar fatsoenlijke brillenglazen. En omdat ik toch van het praktische ben, wil ik de locale opticien in het dorp eerst proberen voordat ik de stad inga. Met het risico op communicatie stoornissen, maar hé, die heb ik in Nederland ook genoeg gehad, dus in Spanje neem ik deze tegenwoordig maar voor lief. Ik wil niets ingewikkelds, gewoon een fatsoenlijke leesbril voor dichtbij en een zonnebril op sterkte. 

En dus loop ik op mijn gemak een winkelstraatje van Castilleja de la Cuesta in. Wat het fijne van in dit dorp wonen is, is dat het -op siëstatijd na- altijd een levendige drukte is. Uiteraard de bekende oudjes op de bankjes, de man met zijn loterij karretje die altijd gelukszoekers heeft om een lootje te kopen en genoeg terrasjes voor een kop koffie of een biertje.

De winkeltjes in dit specifieke straatje zijn op één hand te tellen, maar het is autovrij en een soort van trefpunt voor de locals. Er staan altijd minimaal 5 groepjes mensen te praten met elkaar en zoals op veel plekken in deze omgeving is de sfeer tranquilo.

Ik loop naar de opticien en dit is allesbehalve een hippe franchise brillenwinkel die in de grote overdekte shoppingmall verderop zit. Nee, dit is zo’n winkel waarbij je 30 jaar terug in de tijd gaat en een allervriendelijkste man mij helpt. Hij heeft alle tijd voor de meting en dus ga ik netjes op de stoel zitten en leg in mijn gebrekkige Spaans uit wat mijn wensen zijn, engels is geen optie voor hem. 

Maar dan komt het. We gaan meten. Het spaanse alfabet mag op papier dan wel hetzelfde zijn, de uitspraak is een wereld van verschil. Ik had het wel even gauw doorgenomen voordat ik er heen ging, maar ik ben nogal overgoten met een saus van ‘ach, het komt wel goed’ dus ik had me niet heel erg voorbereid.

Zie je het voor je? Ik zoekend naar de juiste uitspraak van de letters die ik op moet lezen: de J spreek je uit als gotta en de Y als jee, dus haal ze niet door elkaar want dan heb je het rijtje fout. De beste man kijkt me een paar keer vragend aan, hij doet echt z’n best doen om mij te verstaan.

De V spreek je uit als oe-be en die wist ik echt niet meer; ik probeer het in het Engels (Vie) en per ongeluk ook de Nederlandse versie Vee … eerst kijkt hij me vragend aan, maar daarna schieten we in de lach, waarna ik natuurlijk het hele spaanse alfabet kwijtraak, want de X (é-kies) en de H (aa-tsje) zijn me ook volledig ontschoten.

Na een paar rijtjes begin ik het zo lachwekkend te vinden dat hij overstapt op een andere methode “gebruik je duim maar”. Duim omhoog is ik kan het lezen, duim in het midden is twijfel, duim omlaag is onleesbaar. En dan hebben we natuurlijk nog de mas (beter) of menos (slechter) brillenglaasjes en ik realiseer me dat de scherpstelling waarschijnlijk niet helemaal optimaal gaat, maar ach, het is maar een leesbril.

Twee dagen later kan ik 3 brillen ophalen -ja, ook deze opticien heeft zijn aanbiedingen. Ze zijn ietwat te zwaar uitgepakt, maar aangezien mijn ogen niet beter, maar eerder minder worden, groei ik er vanzelf wel in!